കേരളത്തിലെ നിയമസഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ എപ്പോഴും പ്രവചനാതീതമാണ്. ഓരോ അഞ്ചുവർഷം കൂടുമ്പോഴും ഭരണം മാറിമറിയുന്ന ‘മാറി മാറി വരുന്ന’ പതിവ് 2021-ൽ തിരുത്തപ്പെട്ടെങ്കിലും, കേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ മനസ്സ് കൃത്യമായി വായിച്ചെടുക്കുന്ന ചില മണ്ഡലങ്ങൾ ഇന്നും അദ്ഭുതമായി അവശേഷിക്കുന്നു. ഭരണവിരുദ്ധ തരംഗമായാലും ഭരണത്തുടർച്ചയായാലും, സംസ്ഥാനത്ത് ആര് അധികാരത്തിൽ വരണമെന്ന് കേരളം തീരുമാനിക്കുന്നതിന് മുൻപേ തങ്ങളുടെ ജനപ്രതിനിധികളെ ആ പക്ഷത്തേക്ക് ചേർത്തുനിർത്തുന്ന രണ്ട് മണ്ഡലങ്ങളാണ് തൃശൂരിലെ ഒല്ലൂരും തിരുവനന്തപുരത്തെ പാറശാലയും. കഴിഞ്ഞ നാല് പതിറ്റാണ്ടുകളിലെ ചരിത്രം പരിശോധിച്ചാൽ, കേരളത്തിൽ ആര് ഭരിക്കണമെന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നതിൽ ഈ മണ്ഡലങ്ങളിലെ വോട്ടർമാർക്ക് ഒരു പ്രത്യേക സിദ്ധി തന്നെയുണ്ടെന്ന് തോന്നിപ്പോകും. 1982 മുതൽ ഇങ്ങോട്ടുള്ള കണക്കുകൾ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, ഒല്ലൂരും പാറശാലയും ഏത് മുന്നണിക്കൊപ്പമാണോ നിൽക്കുന്നത്, ആ മുന്നണിയാണ് തിരുവനന്തപുരത്ത് അധികാരം സ്ഥാപിക്കുന്നത് എന്ന കൗതുകകരമായ വസ്തുത തെളിഞ്ഞു വരുന്നു.
തൃശൂരിന്റെ ഹൃദയഭാഗത്തോട് ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന ഒല്ലൂർ മണ്ഡലം കേരള രാഷ്ട്രീയത്തിലെ ഒരു ‘ബാരോമീറ്റർ’ ആയിട്ടാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. 1957-ലും 1980-ലും ഒഴികെയുള്ള മിക്കവാറും എല്ലാ തെരഞ്ഞെടുപ്പുകളിലും ഒല്ലൂർ ഭരണപക്ഷത്തോടൊപ്പമായിരുന്നു. 1980-ൽ സംസ്ഥാനത്ത് ഇ.കെ. നായനാരുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള എൽ.ഡി.എഫ് സർക്കാർ അധികാരത്തിൽ വന്നപ്പോൾ, ഒല്ലൂരിലെ വോട്ടർമാർ തിരഞ്ഞെടുത്തത് കോൺഗ്രസിലെ രാഘവൻ പൊഴക്കടവിലിനെയായിരുന്നു എന്നത് ഒരു അപവാദമായി നിലനിൽക്കുന്നു. എന്നാൽ അതിനുശേഷം മണ്ഡലം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന സ്വഭാവം തികച്ചും വ്യത്യസ്തമാണ്. 1982-ലും 1987-ലും കേരളം ആർക്കൊപ്പം നിൽക്കുമെന്ന് കൃത്യമായി പ്രവചിക്കാൻ ഒല്ലൂരിന് സാധിച്ചു. 1991-ൽ കേരളം യു.ഡി.എഫിനെ അധികാരത്തിലേറ്റിയപ്പോൾ ഒല്ലൂർ തിരഞ്ഞെടുത്തത് പി.പി. ജോർജിനെയായിരുന്നു. അദ്ദേഹം പിന്നീട് കൃഷിമന്ത്രിയായി മാറുകയും ചെയ്തു. സംസ്ഥാനത്തെ ഭരണമാറ്റത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നതിൽ ഒല്ലൂർ ഒരിക്കലും പരാജയപ്പെട്ടില്ല.
1996-ൽ ഇ.കെ. നായനാരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ഇടതുമുന്നണി വീണ്ടും അധികാരം പിടിച്ചപ്പോൾ, സി.പി.ഐ നേതാവായ സി.എൻ. ജയദേവനിലൂടെ ഒല്ലൂർ ചുവന്ന കൊടിക്കൊപ്പം നിന്നു. എന്നാൽ അഞ്ചുവർഷത്തിന് ശേഷം 2001-ൽ എ.കെ. ആന്റണിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ യു.ഡി.എഫ് തരംഗം ആഞ്ഞടിച്ചപ്പോൾ മണ്ഡലം വീണ്ടും പി.പി. ജോർജിനെ നിയമസഭയിലേക്ക് അയച്ചു. 2006-ൽ വി.എസ്. അച്യുതാനന്ദന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ എൽ.ഡി.എഫ് അധികാരമേറ്റപ്പോൾ സി.പി.ഐയിലെ രാജാജി മാത്യു തോമസിലൂടെ ഒല്ലൂർ ഇടത്തോട്ട് ചരിഞ്ഞു. 2011-ൽ ഉമ്മൻചാണ്ടി സർക്കാർ വന്നപ്പോൾ കോൺഗ്രസിലെ എം.പി. വിൻസെന്റും, തുടർന്ന് 2016-ലും 2021-ലും പിണറായി വിജയന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ എൽ.ഡി.എഫ് ഭരണം സ്ഥാപിച്ചപ്പോൾ നിലവിലെ റവന്യൂ മന്ത്രി കെ. രാജനുമാണ് ഒല്ലൂരിനെ പ്രതിനിധീകരിച്ചത്. ചുരുക്കത്തിൽ, സെക്രട്ടേറിയറ്റിൽ പുതിയൊരു മുഖ്യമന്ത്രി സത്യപ്രതിജ്ഞ ചെയ്യുമ്പോൾ ഒല്ലൂരിലെ എം.എൽ.എ ആ മന്ത്രിസഭയിലോ അല്ലെങ്കിൽ ഭരണപക്ഷത്തെ പ്രമുഖ നിരയിലോ ഉണ്ടാകുമെന്നത് ഒരു രാഷ്ട്രീയ യാഥാർത്ഥ്യമായി മാറിയിരിക്കുന്നു.
സമാനമായ രീതിയിൽ കേരളത്തിന്റെ തെക്കേ അറ്റത്തുള്ള പാറശാലയും ഇതേ പാതയിലാണ് സഞ്ചരിക്കുന്നത്. 1982 മുതലുള്ള ചരിത്രം നോക്കിയാൽ പാറശാലയുടെ വോട്ടർമാരും തോൽക്കുന്ന പക്ഷത്തിനൊപ്പം നിൽക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലെന്ന് വ്യക്തമാകും. കഴിഞ്ഞ നാല് തെരഞ്ഞെടുപ്പുകളിലെ കണക്കുകൾ ഈ മാറ്റത്തെ അടിവരയിടുന്നു. മണ്ഡലം സി.പി.എമ്മിനും കോൺഗ്രസിനും ഇടയിൽ കൃത്യമായി മാറി മറിയുന്ന കാഴ്ചയാണ് പാറശാലയിൽ കാണാൻ സാധിക്കുന്നത്. 2011-ൽ സംസ്ഥാനത്ത് യു.ഡി.എഫ് അധികാരം നേടിയപ്പോൾ പാറശാലയിൽ ജയിച്ചത് കോൺഗ്രസിലെ എ.ടി. ജോർജായിരുന്നു. എന്നാൽ 2016-ൽ ഭരണം ഇടത്തേക്ക് മാറിയപ്പോൾ മണ്ഡലം സി.പി.എമ്മിലെ സി.കെ. ഹരീന്ദ്രനെ വിജയിപ്പിച്ചു. 2021-ൽ കേരളത്തിൽ പതിറ്റാണ്ടുകൾക്ക് ശേഷം ഭരണത്തുടർച്ചയുണ്ടായപ്പോൾ പാറശാലയും സി.കെ. ഹരീന്ദ്രനെ തന്നെ നിലനിർത്തിക്കൊണ്ട് ആ ചരിത്ര മാറ്റത്തിൽ പങ്കാളികളായി.
വികസനത്തിന് ഭരണപക്ഷത്തെ പ്രതിനിധി തന്നെ വേണമെന്ന വോട്ടർമാരുടെ പ്രായോഗിക ബുദ്ധിയാകാം ഇതിന് പിന്നിൽ. അല്ലെങ്കിൽ സംസ്ഥാനത്തെ പൊതുവായ രാഷ്ട്രീയ കാറ്റ് ഏത് ദിശയിലേക്കാണ് വീശുന്നതെന്ന് കൃത്യമായി തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന ഒരു പ്രത്യേക രാഷ്ട്രീയ പ്രബുദ്ധത ഈ രണ്ട് മണ്ഡലങ്ങളിലെയും ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കുണ്ടാകാം. ഒല്ലൂരിലെയും പാറശാലയിലെയും ഫലം പുറത്തുവരുമ്പോൾ തന്നെ കേരളത്തിൽ ആര് ഭരിക്കുമെന്ന് ഏകദേശ ധാരണ ലഭിക്കുമെന്നത് ഒരു വെറും വിശ്വാസമല്ല, മറിച്ച് കൃത്യമായ കണക്കുകളുടെ പിൻബലമുള്ള വസ്തുതയാണ്. കേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ഭൂപടത്തിൽ ഈ രണ്ട് മണ്ഡലങ്ങളും അതുകൊണ്ടുതന്നെ എന്നും സവിശേഷമായ ശ്രദ്ധാകേന്ദ്രങ്ങളായി തുടരുന്നു. വരാനിരിക്കുന്ന തെരഞ്ഞെടുപ്പുകളിലും ഒല്ലൂരിലെയും പാറശാലയിലെയും ജനവിധി എന്താകുമെന്ന് നോക്കി കേരളത്തിന്റെ ഭാവി പ്രവചിക്കാൻ രാഷ്ട്രീയ കേരളം കാത്തിരിക്കുമെന്നതിൽ സംശയമില്ല.
