ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയെ അതിന്റെ ആഭ്യന്തര സുരക്ഷിതത്വം എങ്ങനെ സ്വാധീനിക്കുന്നുവോ അതുപോലെതന്നെയാണ് ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും സാമ്പത്തിക ജീവിതത്തിൽ അടിയന്തര ഫണ്ട് അഥവാ എമർജൻസി ഫണ്ടിനുള്ള സ്ഥാനം. ആധുനിക കാലത്തെ സാമ്പത്തിക പ്ലാനിംഗുകളിൽ പലരും റിട്ടയർമെന്റ് ഫണ്ടിനും ദീർഘകാല നിക്ഷേപങ്ങൾക്കും വലിയ പ്രാധാന്യം നൽകാറുണ്ടെങ്കിലും, അപ്രതീക്ഷിതമായുണ്ടാകുന്ന സാമ്പത്തിക ആഘാതങ്ങളെ നേരിടാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പുകളിൽ പലപ്പോഴും പരാജയപ്പെടാറുണ്ട്. ഈ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, ഒരു വ്യക്തിയുടെ സാമ്പത്തിക പരമാധികാരം സംരക്ഷിക്കുന്നതിൽ എമർജൻസി ഫണ്ട് വഹിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയവും സാമൂഹികവുമായ പ്രാധാന്യം വിസ്മരിക്കാനാവില്ല. കേവലം ഒരു നിക്ഷേപം എന്നതിലുപരി, അനിശ്ചിതത്വങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഒരു ലോകത്ത് വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യം ഉറപ്പാക്കാനുള്ള രാഷ്ട്രീയമായ കരുനീക്കം കൂടിയാണ് ഈ കരുതിവെപ്പ്.
ആഗോള സാമ്പത്തിക ക്രമത്തിൽ തൊഴിൽ വിപണികൾ അങ്ങേയറ്റം അസ്ഥിരമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തിലൂടെയാണ് നമ്മൾ കടന്നുപോകുന്നത്. പിരിച്ചുവിടലുകളും സ്ഥാപനങ്ങൾ പൂട്ടുന്നതും ഇന്ന് നിത്യസംഭവമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ഇത്തരമൊരു സാഹചര്യത്തിൽ, പെട്ടെന്നുണ്ടാകുന്ന ജോലി നഷ്ടം ഒരു വ്യക്തിയെ മാനസികമായും സാമൂഹികമായും തകർക്കാൻ പോന്നതാണ്. ഇവിടെയാണ് എമർജൻസി ഫണ്ട് ഒരു രാഷ്ട്രീയ ആയുധമായി മാറുന്നത്. കടക്കെണിയിലേക്ക് വീണുപോകാതെയും, മറ്റൊരാളുടെ മുന്നിൽ കൈനീട്ടാതെയും സ്വന്തം ആത്മാഭിമാനം നിലനിർത്തിക്കൊണ്ട് മറ്റൊരു തൊഴിൽ കണ്ടെത്താനുള്ള സമയം ഈ ഫണ്ട് നമുക്ക് നൽകുന്നു. ചികിത്സാ ചെലവുകൾ, വാഹനങ്ങളുടെ അറ്റകുറ്റപ്പണികൾ, അല്ലെങ്കിൽ പ്രവചനാതീതമായ കുടുംബപരമായ ബാധ്യതകൾ എന്നിവ വരുമ്പോൾ സാധാരണക്കാരൻ നേരിടുന്ന ആദ്യ വെല്ലുവിളി വായ്പകളെ ആശ്രയിക്കുക എന്നതാണ്. ഉയർന്ന പലിശയുള്ള ക്രെഡിറ്റ് കാർഡ് വായ്പകളിലേക്കും വ്യക്തിഗത ലോണുകളിലേക്കും നീങ്ങുന്നത് ഒരു വ്യക്തിയെ ദീർഘകാല സാമ്പത്തിക അടിമത്തത്തിലേക്കാണ് നയിക്കുക. ഈ അടിമത്തത്തിൽ നിന്നുള്ള മോചനമാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ എമർജൻസി ഫണ്ട് ലക്ഷ്യമിടുന്നത്.
ഒരു വ്യക്തി എത്ര തുക എമർജൻസി ഫണ്ടായി കരുതണം എന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ തൊഴിൽ സാഹചര്യവുമായും ജീവിതശൈലിയുമായും നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സാമ്പത്തിക വിദഗ്ധരുടെ പൊതുവായ അഭിപ്രായപ്രകാരം മൂന്നു മുതൽ ആറു മാസം വരെയുള്ള ജീവിതച്ചെലവുകൾക്ക് തുല്യമായ തുക കൈവശം ഉണ്ടായിരിക്കണം. എന്നാൽ മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ-സാമ്പത്തിക സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഇത് എത്രത്തോളം പര്യാപ്തമാണെന്നത് ചിന്തിക്കേണ്ട വിഷയമാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് ഫ്രീലാൻസർമാർ, സ്ഥിരവരുമാനമില്ലാത്ത സംരംഭകർ, ഗുരുതരമായ ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളുള്ളവർ അല്ലെങ്കിൽ വലിയൊരു കുടുംബത്തിന്റെ ഭാരം ചുമക്കുന്നവർ എന്നിവർക്ക് ഈ പരിധി പന്ത്രണ്ട് മാസമെങ്കിലും ആയി നിശ്ചയിക്കുന്നതാണ് ബുദ്ധിപരം. കാരണം, വിപണിയിലെ മാന്ദ്യമോ ആരോഗ്യപരമായ പ്രതിസന്ധികളോ എത്രകാലം നീണ്ടുനിൽക്കുമെന്ന് ആർക്കും പ്രവചിക്കാനാവില്ല. ഒരു ഭരണകൂടം യുദ്ധകാലത്തേക്ക് കരുതിവെക്കുന്ന കരുതൽ ധനം പോലെ, വ്യക്തികളും തങ്ങളുടെ മോശം കാലത്തേക്ക് ഈ കരുതൽ ശേഖരം വർദ്ധിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
ഈ തുക എങ്ങനെ കൃത്യമായി കണക്കാക്കാം എന്നതിലുണ്ട് ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ ബജറ്റിംഗ് രാഷ്ട്രീയം. അത്യാവശ്യ ചെലവുകളും ആഡംബര ചെലവുകളും തമ്മിലുള്ള വേർതിരിക്കലാണ് ഇതിന്റെ ആദ്യപടി. ഭവനവായ്പകൾ, ഇഎംഐകൾ, വൈദ്യുതി, വെള്ളം, ഇന്റർനെറ്റ് തുടങ്ങിയ അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾക്കായുള്ള ബില്ലുകൾ, ഇൻഷുറൻസ് പ്രീമിയങ്ങൾ, കുട്ടികളുടെ വിദ്യാഭ്യാസ ചെലവുകൾ, യാത്രാചെലവ് എന്നിവ കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തി വെക്കണം. ഈ അടിസ്ഥാന ചെലവുകളുടെ ആകെ തുകയെ നിശ്ചയിച്ചിട്ടുള്ള മാസങ്ങൾ കൊണ്ട് ഗുണിക്കുമ്പോൾ ലഭിക്കുന്ന സംഖ്യയാണ് നിങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക സുരക്ഷാ കോട്ടയുടെ ഉയരം നിശ്ചയിക്കുന്നത്. പലപ്പോഴും ഇത്തരം കൃത്യമായ കണക്കെടുപ്പുകൾ ഇല്ലാത്തതാണ് സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധികൾ രൂക്ഷമാകാൻ കാരണം. ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ ബജറ്റിൽ പ്രതിരോധത്തിന് നൽകുന്ന പ്രാധാന്യം പോലെ തന്നെ ഒരു വ്യക്തി തന്റെ എമർജൻസി ഫണ്ട് കണക്കാക്കുന്നതിലും ഗൗരവം പുലർത്തണം.
എമർജൻസി ഫണ്ട് രൂപീകരിക്കുന്നത് ഒരു രാത്രി കൊണ്ട് സംഭവിക്കുന്ന ഒന്നല്ല. അതൊരു നിരന്തരമായ സാമ്പത്തിക അച്ചടക്കത്തിന്റെ ഫലമാണ്. വലിയൊരു തുക കണ്ടു മടുക്കുന്നവർക്ക് ചെറിയ തുകകളിൽ നിന്ന് ഇത് ആരംഭിക്കാം. ഉദാഹരണത്തിന്, മാസം 25,000 രൂപ ചെലവുള്ള ഒരാൾ ഒന്നര ലക്ഷം രൂപയാണ് ലക്ഷ്യമിടുന്നതെങ്കിൽ, ഓരോ മാസവും ഒരു നിശ്ചിത തുക ഇതിനായി മാറ്റിവെക്കുന്ന ശീലം വളർത്തിയെടുക്കണം. ബോണസുകൾ, ടാക്സ് റീഫണ്ടുകൾ, അപ്രതീക്ഷിതമായി ലഭിക്കുന്ന മറ്റ് വരുമാനങ്ങൾ എന്നിവ ചെലവാക്കി കളയാതെ നേരിട്ട് എമർജൻസി ഫണ്ടിലേക്ക് നിക്ഷേപിക്കുന്നത് ഈ ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് വേഗത്തിൽ എത്താൻ സഹായിക്കും. ഇത് കേവലം പണം ലാഭിക്കൽ മാത്രമല്ല, മറിച്ച് വരാനിരിക്കുന്ന പ്രതിസന്ധികളെ നേരിടാൻ ഒരു ജനതയെ പ്രാപ്തരാക്കുന്ന മാനസികാവസ്ഥ കൂടിയാണ്.
ഈ ഫണ്ട് എവിടെ സൂക്ഷിക്കണം എന്നതിലും തന്ത്രപരമായ സമീപനം ആവശ്യമാണ്. നിക്ഷേപം ലാഭകരമാകുന്നതിനേക്കാൾ ഇവിടെ പ്രധാനം പണം എത്ര വേഗത്തിൽ ലഭ്യമാകും എന്നതാണ്. ഓഹരി വിപണിയിലോ ദീർഘകാല ബോണ്ടുകളിലോ ഈ പണം നിക്ഷേപിക്കുന്നത് അപകടകരമാണ്, കാരണം ആവശ്യം വരുമ്പോൾ വിപണി ഇടിഞ്ഞു നിൽക്കുകയാണെങ്കിൽ അത് വലിയ നഷ്ടത്തിന് കാരണമാകും. അതിനാൽ, എളുപ്പത്തിൽ പിൻവലിക്കാൻ കഴിയുന്ന സേവിംഗ്സ് അക്കൗണ്ടുകളോ ലിക്വിഡ് ഫണ്ടുകളോ ആണ് ഇതിന് ഏറ്റവും അനുയോജ്യം. എന്നാൽ ദിവസേനയുള്ള ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്ന അക്കൗണ്ടിൽ തന്നെ ഈ പണം സൂക്ഷിക്കുന്നത് മനപ്പൂർവമല്ലാത്ത ചെലവാക്കലുകൾക്ക് വഴിവെച്ചേക്കാം. അതുകൊണ്ട് തന്നെ, പെട്ടെന്ന് കൈക്കലാക്കാൻ കഴിയുന്നതും എന്നാൽ നിത്യേനയുള്ള നോട്ടത്തിൽ നിന്ന് മാറിനിൽക്കുന്നതുമായ ഒരു സാമ്പത്തിക ഇടം ഇതിനായി കണ്ടെത്തണം.
ചുരുക്കത്തിൽ, എമർജൻസി ഫണ്ട് എന്നത് ഒരു സാമ്പത്തിക പ്ലാൻ മാത്രമല്ല, അത് വർത്തമാനകാലത്തെ ആത്മവിശ്വാസവും ഭാവിയിലേക്കുള്ള സുരക്ഷിതത്വവുമാണ്. വിപണിയുടെ ചാഞ്ചാട്ടങ്ങൾക്കും തൊഴിൽ മേഖലയിലെ അനിശ്ചിതത്വങ്ങൾക്കും മുന്നിൽ പതറാതെ നിൽക്കാൻ ഒരു വ്യക്തിയെ പ്രാപ്തനാക്കുന്ന യഥാർത്ഥ ‘സാമ്പത്തിക സ്വാതന്ത്ര്യം’ ഇതാണ്. കടം വാങ്ങുന്നവന്റെ മനഃശാസ്ത്രം എപ്പോഴും വിധേയത്വത്തിന്റേതാണ്. എന്നാൽ സ്വന്തമായി ഒരു കരുതൽ ധനമുള്ളവൻ തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കുന്നതിൽ കൂടുതൽ സ്വതന്ത്രനായിരിക്കും. ഈ സ്വാതന്ത്ര്യമാണ് ഏതൊരു ജനാധിപത്യ സമൂഹത്തിലെയും പൗരന്മാർക്ക് ഉണ്ടാകേണ്ട അടിസ്ഥാന കരുത്ത്. അതിനാൽ, നാളത്തെ വലിയ നിക്ഷേപങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്നതിന് മുൻപ്, ഇന്നത്തെ നമ്മുടെ സുരക്ഷാ കവചമായ എമർജൻസി ഫണ്ട് പടുത്തുയർത്താൻ നാം ഓരോരുത്തരും തയ്യാറാകേണ്ടതുണ്ട്. സാമ്പത്തികമായ ഈ മുൻകരുതൽ ഒരു വ്യക്തിയുടെ രാഷ്ട്രീയമായ കരുത്തു കൂടിയാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നിടത്താണ് യഥാർത്ഥ സാമ്പത്തിക സാക്ഷരത ആരംഭിക്കുന്നത്.
