കുട്ടനാടെന്നു കേൾക്കുമ്പോൾ ഏതൊരു മലയാളിയുടെയും മനസിൽ തെളിയുക കുട്ടനാടൻ കായലും വള്ളംകളിയും പുഞ്ചക്കൃഷിയും പുന്നെൽ മണവുമായിരിക്കും. ഒരുകാലത്ത് കേരളത്തിന്റെ നെല്ലറകളായിരുന്നു കുട്ടനാടും പാലക്കാടും. വഞ്ചിപ്പാട്ടിന്റെയും വിപ്ളവപ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെയും ഈറ്റില്ലം കൂടിയാണ് കുട്ടനാട്. തകഴിയുടെയും വയലാറിന്റെയും ശ്രീകുമാരൻതമ്പിയുടെയും പത്മരാജന്റെയും കാവാലത്തിന്റെയും സ്വന്തം മണ്ണ്. വെള്ളപ്പൊക്ക ദുരിതങ്ങളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ കുട്ടനാട് വീണ്ടും ചർച്ചയാകുകയാണ്. മഴ ശക്തമാകുമ്പോൾ വെള്ളത്തിനടിയിലാകുന്ന വീടുകളും കൃഷിയിടങ്ങളും, ഉപജീവനമാർഗം നഷ്ടപ്പെടുന്ന കർഷകരും, ദുരിതാശ്വാസത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്ന സാധാരണക്കാരും കുട്ടനാടിന്റെ ആവർത്തിക്കുന്ന ദുരന്ത കാഴ്ചകളായി മാറുകയാണ്.
വെള്ളപ്പൊക്കം ഒരു പ്രകൃതിദുരന്തമാണെന്നത് യാഥാർഥ്യമാണ്. എന്നാൽ ഓരോ മഴക്കാലത്തും ഒരേ പ്രദേശങ്ങൾ വെള്ളത്തിനടിയിലാകുമ്പോൾ അതിനെ പ്രകൃതിയുടെ മാത്രം ഉത്തരവാദിത്വമായി കണ്ട് കൈകഴുകാൻ ഭരണകൂടത്തിന് കഴിയുമോ? വെള്ളം ഇറങ്ങുന്നതോടെ ദുരിതാശ്വാസ പ്രവർത്തനങ്ങളും അവസാനിക്കേണ്ടതാണോ? അതോ ദുരന്തം ആവർത്തിക്കാതിരിക്കാനുള്ള ദീർഘകാല പദ്ധതികളാണ് സർക്കാരിന്റെ മുൻഗണനയാകേണ്ടത്? കുട്ടനാട്ടിലെ ദുരിതാശ്വാസ പ്രവർത്തനങ്ങളും വെള്ളപ്പൊക്ക നിയന്ത്രണ സംവിധാനങ്ങളും സംബന്ധിച്ച് ഉയരുന്ന ഈ ചോദ്യങ്ങൾ സർക്കാരിന്റെ ഭരണപരമായ ഉത്തരവാദിത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഗൗരവമായ ചർച്ചകൾക്ക് വഴിയൊരുക്കുകയാണ്.
നെൽകൃഷിക്ക് അല്പം മങ്ങലേറ്റിട്ടുണ്ടെങ്കിലും വിനോദസഞ്ചാരികളുടെ പ്രവാഹത്തിന് ഒരു കുറവുമില്ല. കൊതുമ്പുവള്ളങ്ങളും കെട്ടുവള്ളങ്ങളും ഒഴുകിനടന്നിടത്ത് ഇപ്പോൾ ഹൗസ്ബോട്ടുകളുടെ നിരയാണ്. കാണാനെത്തുന്നവർക്ക് അളവറ്റ സന്തോഷവും ഉല്ലാസവും കുട്ടനാട് പകരുന്നുണ്ടെങ്കിലും കുട്ടനാട്ടുകാരുടെ ജീവിതം ദുരിതമയമാണ്. ഏതു നിമിഷവും ഉണ്ടാകാവുന്ന വെള്ളപ്പൊക്കവും കൃഷിനാശവും സംഭരണശേഷിയിലെ പോരായ്മകളും യഥാസമയം സംഭരണ വില പ്രഖ്യാപിക്കാത്തതും ദുരിതങ്ങളുടെ ഒഴുക്കു കൂട്ടുന്നു. കുട്ടനാട്ടിലെ വെള്ളപ്പൊക്ക ദുരിതാശ്വാസവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് മുൻവർഷങ്ങളിലെ അനുഭവങ്ങളും സർക്കാരിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളും പരിശോധിക്കുമ്പോൾ ചില ചോദ്യങ്ങൾ വീണ്ടും ഉയരുന്നുണ്ട്. മാറിമാറി വരുന്ന സർക്കാരുകൾ പലതരം പാക്കേജുകൾ പ്രഖ്യാപിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ പാക്കേജ് പോയ വഴികൾ അപ്രത്യക്ഷമാകുകയാണ് പതിവ്
. പ്രകൃതിദുരന്തങ്ങളെ പൂർണമായി തടയാൻ സർക്കാരിന് കഴിയില്ലെന്നത് യാഥാർഥ്യമാണ്. എന്നാൽ ദുരന്തത്തിന്റെ ആഘാതം കുറയ്ക്കാനും ജനങ്ങളുടെ ജീവനും സ്വത്തിനും സംരക്ഷണം ഉറപ്പാക്കാനും സർക്കാരിന് ഉത്തരവാദിത്വമില്ലേ? വെള്ളപ്പൊക്കം വന്നതിനുശേഷം ദുരിതാശ്വാസ ക്യാമ്പുകൾ തുറക്കുകയും സഹായധനം പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണോ ഭരണത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം? അതോ ദുരന്തം ആവർത്തിക്കാതിരിക്കാനുള്ള ശാശ്വത പരിഹാരങ്ങൾ കണ്ടെത്തുകയാണോ വേണ്ടത്? കുട്ടനാട്ടിലെ വെള്ളപ്പൊക്ക ദുരിതാശ്വാസവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് മുഖ്യമന്ത്രി വി.ഡി. സതീശന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള സർക്കാരിനോട് ഉയരുന്ന പ്രധാന ചോദ്യവും ഇതുതന്നെയാണ്. 2026 ഓഗസ്റ്റിലെ കനത്ത മഴയെത്തുടർന്ന് വീടുകൾക്കും സ്വത്തിനും നാശനഷ്ടമുണ്ടായവർക്ക് 12 ലക്ഷം രൂപവരെ ധനസഹായം നൽകുമെന്നും വെള്ളം കയറിയ വീടുകൾക്ക് അടിയന്തരമായി 10,000 രൂപ സഹായം അനുവദിക്കുമെന്നും സർക്കാർ പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ, പ്രഖ്യാപനങ്ങൾ കടലാസ്സിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങി പോവുകയാണ്.
കുട്ടനാട്ടിലെ വെള്ളപ്പൊക്ക നിയന്ത്രണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് തോട്ടപ്പള്ളി സ്പിൽവേയുടെ പ്രവർത്തനവും പ്രധാന ചർച്ചാവിഷയമാണ്. 2026 ഓഗസ്റ്റിൽ വെള്ളത്തിന്റെ ഒഴുക്ക് വേഗത്തിലാക്കാൻ സ്പിൽവേ ഷട്ടറുകൾ ഉയർത്തുക, രാത്രികാലങ്ങളിൽ ചെളിയും മണ്ണും നീക്കം ചെയ്യുക, വെള്ളമൊഴുക്കിന് തടസ്സമായിരുന്ന ദേശീയപാതയിലെ പാലത്തിന്റെ ഭാഗിക പൊളിക്കൽ തുടങ്ങിയ നടപടികൾക്ക് നിർദേശം നൽകിയതായി റിപ്പോർട്ടുകളുണ്ട്. ഇത്തരം നടപടികൾ അടിയന്തര സാഹചര്യങ്ങളിൽ ആവശ്യമാണ്. എന്നാൽ ഓരോ മഴക്കാലത്തും അടിയന്തര ഇടപെടലുകൾ ആവർത്തിക്കേണ്ടിവരുന്ന സാഹചര്യം ദീർഘകാല ആസൂത്രണത്തിന്റെ ആവശ്യകതയിലേക്കാണ് വിരൽചൂണ്ടുന്നത്.
പണ്ടൊക്കെ ഒരു മാസം മഴ തുടർന്നാലായിരുന്നു വെള്ളപ്പൊക്കം. ഇന്ന് രണ്ടുദിവസം മഴ പെയ്താൽ വെള്ളം കയറും. ഓരോ വെള്ളപ്പൊക്കത്തിലും പഠനവും പാക്കേജും ചർച്ചയാകും. കഴിഞ്ഞ നാല് പതിറ്റാണ്ടിനിടെ നിരവധി പഠന കമ്മിഷനുകൾ കുട്ടനാട്ടിൽ വന്നുപോയി. വെള്ളമിറങ്ങുമ്പോൾ പഠനവും ചർച്ചയും അതോടെ അവസാനിക്കും. വെള്ളപ്പൊക്കം ഒഴിവാക്കാൻ കായലിന്റെയും തോടുകളുടെയും ആഴം കൂട്ടിയാൽ മതിയെന്നാണ് ഇപ്പോഴത്തെ വാദം. അതിന്റെ ഗതി എന്താകുമെന്ന് കണ്ടറിയണം.
ദുരിതാശ്വാസം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതും അത് അർഹരായവരുടെ കൈകളിലെത്തിക്കുന്നതും രണ്ടാണ്. ദുരന്തത്തിൽ വീടും കൃഷിയും നഷ്ടപ്പെട്ടവർക്ക് സഹായം ലഭിക്കാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ഓഫീസുകൾ കയറിയിറങ്ങേണ്ടിവരുന്ന സാഹചര്യം ഉണ്ടാകുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അതിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം ആരാണ് ഏറ്റെടുക്കേണ്ടത്? വെള്ളം ഇറങ്ങുമ്പോൾ കുട്ടനാടിന്റെ ദുരിതവും സർക്കാരിന്റെ ഓർമയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോകരുത്. ദുരിതാശ്വാസത്തിന്റെ യഥാർഥ വിജയമെന്നത് പ്രഖ്യാപിച്ച തുകയുടെ കണക്കിലല്ല, ദുരിതമനുഭവിച്ച മനുഷ്യരുടെ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടായ മാറ്റത്തിലാണ്.
വെള്ളം കയറുമ്പോൾ ജനങ്ങളെ ദുരിതാശ്വാസ ക്യാമ്പുകളിലേക്ക് മാറ്റുകയും വെള്ളമിറങ്ങുമ്പോൾ അവരെ പഴയ ദുരിതങ്ങളിലേക്ക് തിരിച്ചയക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സംവിധാനമല്ല കുട്ടനാടിന് ആവശ്യം. വെള്ളപ്പൊക്കത്തിൽ വീടും കൃഷിയും നഷ്ടപ്പെട്ടവർക്ക് സമയബന്ധിതമായ സഹായം ലഭിക്കണം. കർഷകർക്ക് അവരുടെ അധ്വാനത്തിന് അർഹമായ നഷ്ടപരിഹാരം ഉറപ്പാക്കണം. ആവർത്തിക്കുന്ന വെള്ളക്കെട്ടിന് ശാശ്വത പരിഹാരം കണ്ടെത്തണം. കുട്ടനാട്ടിലെ ജനങ്ങൾക്ക് വേണ്ടത് വാഗ്ദാനങ്ങളല്ല, വെള്ളപ്പൊക്കത്തെ അതിജീവിക്കാനുള്ള സ്ഥിരമായ സംവിധാനങ്ങളാണ്. ജനങ്ങൾക്ക് വേണ്ടത് ദുരിതം ഉണ്ടാകുന്നതു വരെ കാത്തിരിക്കുന്ന സർക്കാരിനെ അല്ല, മറിച്ചു ദുരിതങ്ങൾക്ക് മുമ്പേ ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്ന ഭരണകൂടമാണ്.
