സിഎംആര്എല് എംഡി ശശിധരൻ കർത്തയും അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്ന് പണം വാങ്ങിയ രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കളുടെ പേരടങ്ങിയ ലിസ്റ്റുമാണല്ലോ കേരള രാഷ്ട്രീയത്തിലെ ഇപ്പോഴത്തെ പ്രധാന ചർച്ചാവിഷയങ്ങളിലൊന്ന്. മുന് മുഖ്യമന്ത്രിയും ഇപ്പോഴത്തെ പ്രതിപക്ഷ നേതാവുമായ പിണറായി വിജയന് പണം നല്കിയെന്ന ആരോപണത്തിൽ നിന്ന് തുടങ്ങിയ അന്വേഷണം ഇപ്പോൾ ഷോൺ ജോർജ് പൊട്ടിച്ച വെടിയോടെ കത്തി നിൽക്കുന്ന സ്ഥിതിയിലേക്ക് എത്തി നിൽക്കുകയാണ്. പാർട്ടി ഭേദമന്യേ സംസ്ഥാന രാഷ്ട്രീയത്തിലെ ഒരുവിധം എല്ലാ നേതാക്കളുടേയും പേര് കർത്തയുടെ ഡയറിയിലുണ്ടെന്നത് ഒരൽപ്പം അത്ഭുതം കൂടി തോന്നിക്കുന്ന കാര്യമാണ്. തനിക്ക് ലഭിച്ചത് തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫണ്ട് ആണെന്നാണ് മന്ത്രി കെ മുരളീധരന് വിശദീകരിച്ചത്. ഇതോടെ പാര്ട്ടി ഫണ്ട്, രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കള്ക്ക് പണം നല്കല് എന്നിവയിലെ വ്യത്യാസവും ചര്ച്ചയായിട്ടുണ്ട്.
ഇന്ത്യൻ നിയമവ്യവസ്ഥയിൽ ഒരു രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിക്ക് കമ്പനികൾ നൽകുന്ന സംഭാവനയും ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവിന് നേരിട്ട് നൽകുന്ന പണവും തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ കാര്യങ്ങളാണ്. ‘റെപ്രസന്റേഷൻ ഓഫ് ദി പീപ്പിൾ ആക്റ്റ്’ (RP Act) സെക്ഷൻ 29B പ്രകാരം വ്യക്തികളിൽ നിന്നും കമ്പനികളിൽ നിന്നും സ്വമേധയാ ഉള്ള സംഭാവനകൾ സ്വീകരിക്കാൻ രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾക്ക് നിയമപരമായ അനുവാദമുണ്ട്. എന്നാൽ, 20,000 രൂപയിൽ കൂടുതലുള്ള ഓരോ സംഭാവനയും സെക്ഷൻ 29C പ്രകാരം തെരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മീഷനെ ഔദ്യോഗികമായി അറിയിക്കേണ്ടതുണ്ട്. കൂടാതെ, കമ്പനീസ് ആക്റ്റിലെ സെക്ഷൻ 182 അനുസരിച്ച് ബോർഡ് അംഗീകാരത്തോടും കണക്കുകളിൽ കൃത്യമായി വെളിപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടും മാത്രമേ കമ്പനികൾക്ക് ഇത്തരം സംഭാവനകൾ നൽകാൻ സാധിക്കൂ. ഇത്തരത്തിൽ സുതാര്യമായ രീതിയിൽ പാർട്ടി ഫണ്ടിലേക്ക് നൽകുന്ന പണം ഔദ്യോഗിക രേഖകളുടെ ഭാഗമായി മാറുന്നു.
എന്നാൽ, ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവിന് കമ്പനി നേരിട്ട് പണം കൈമാറുന്നതിനെ നിയമം രാഷ്ട്രീയ സംഭാവനയായി കണക്കാക്കുന്നില്ല. ‘തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫണ്ട്’ എന്ന് വെറുതെ വിശേഷിപ്പിച്ചത് കൊണ്ടുമാത്രം ഒരു വ്യക്തിഗത പണമിടപാട് നിയമപരമായി സാധുവാകില്ലെന്ന് അഭിഭാഷകനും സാമൂഹിക പ്രവർത്തകനുമായ ഹരീഷ് വാസുദേവൻ ഉൾപ്പെടെയുള്ള നിയമവിദഗ്ധർ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ജനപ്രാതിനിധ്യ നിയമം ‘രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്’ എന്ന ഒരു പ്രത്യേക വിഭാഗത്തെ അംഗീകരിക്കുന്നില്ല; അവിടെ പാർട്ടികൾക്ക് മാത്രമാണ് പ്രസക്തി. അതിനാൽ, ഒരു പാർട്ടി ഭാരവാഹിയോ നേതാവോ ആയതുകൊണ്ട് മാത്രം ഒരാൾക്ക് നേരിട്ട് ഫണ്ട് സ്വീകരിക്കാൻ യാതൊരുവിധ നിയമപരമായ ഇളവുകളും ലഭിക്കുന്നില്ല.
പണം കൈപ്പറ്റുന്ന വ്യക്തി ഒരു പൊതുപ്രവർത്തകനോ ജനപ്രതിനിധിയോ ആകുമ്പോൾ വിഷയത്തിന്റെ ഗൗരവം വർദ്ധിക്കുകയും അഴിമതി നിരോധന നിയമത്തിന്റെ പരിധിയിൽ വരികയും ചെയ്യുന്നു. അഴിമതി നിരോധന നിയമത്തിലെ ഏഴാം വകുപ്പ് അനുസരിച്ച്, ഔദ്യോഗിക കൃത്യനിർവ്വഹണത്തിൽ വീഴ്ച വരുത്തുന്നതിനോ സഹായങ്ങൾ ചെയ്തുനൽകുന്നതിനോ പകരമായി അനർഹമായ നേട്ടങ്ങൾ കൈപ്പറ്റുന്നത് കുറ്റകരമാണ്. കൂടാതെ, വകുപ്പ് 11 പ്രകാരം സ്വന്തം ഔദ്യോഗിക ചുമതലകളുമായി ബന്ധമുള്ള വ്യക്തികളിൽ നിന്നോ സ്ഥാപനങ്ങളിൽ നിന്നോ പണമോ മറ്റ് ആനുകൂല്യങ്ങളോ സ്വീകരിക്കുന്നതും നിയമവിരുദ്ധമാണ്.
ചുരുക്കത്തിൽ, ‘തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫണ്ട്’ എന്ന ലളിതമായ ന്യായീകരണത്തിന് പിന്നിൽ ഒളിച്ചിരുന്ന് ഈ വൻ സാമ്പത്തിക ഇടപാടിൽ നിന്ന് രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കൾക്ക് എളുപ്പത്തിൽ ഊരിപ്പോരാനാകില്ല. രേഖാമൂലം നൽകിയ സുതാര്യമായ രാഷ്ട്രീയ സംഭാവനയാണോ, അതോ ഔദ്യോഗിക പദവി ദുരുപയോഗം ചെയ്ത് നൽകിയ വഴിവിട്ട സഹായങ്ങൾക്ക് പകരമായി കൈപ്പറ്റിയ അഴിമതിപ്പണമാണോ ഇതെന്ന ചോദ്യമാണ് ഇവിടെ നിർണ്ണായകമാകുന്നത്. സാമ്പത്തിക സുതാര്യതയും രാഷ്ട്രീയ ധാർമ്മികതയും ഒരേപോലെ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുന്ന ഈ സാഹചര്യത്തിൽ, വെറും രാഷ്ട്രീയ ന്യായീകരണങ്ങൾക്കപ്പുറം കർശനമായ നിയമപരമായ പരിശോധനകൾ മാത്രമായിരിക്കും ഈ വിവാദത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ വസ്തുത പുറത്തുകൊണ്ടുവരുന്നത്.
