കേരളം മറ്റൊരു ഭരണമാറ്റത്തിനായി വിധി കുറിച്ചുകഴിഞ്ഞുവെന്നും ഫലപ്രഖ്യാപനം വരുമ്പോൾ യുഡിഎഫ് വലിയ ഭൂരിപക്ഷത്തോടെ അധികാരത്തിലേറുമെന്നുമുള്ള ആത്മവിശ്വാസത്തിലാണ് പ്രതിപക്ഷ ക്യാമ്പ്. എന്നാൽ ഈ ആത്മവിശ്വാസത്തിനടിയിൽ അശാന്തിയുടെ വിത്തുകൾ പാകിയിട്ടുണ്ടോ എന്ന സംശയം രാഷ്ട്രീയ നിരീക്ഷകർ ബലമായി ഉയർത്തുന്നുണ്ട്. പ്രതിപക്ഷ നേതാവ് വി.ഡി. സതീശൻ ആവർത്തിച്ചു പറയുന്ന ‘നൂറ് സീറ്റുകൾ’ എന്ന ലക്ഷ്യം കേവലം ഒരു സംഖ്യയല്ല, മറിച്ച് വരാനിരിക്കുന്ന വലിയൊരു ആഭ്യന്തര രാഷ്ട്രീയ പ്രഭാവലയത്തിന്റെ സൂചനയാണ്. ഈ നൂറ് സീറ്റുകൾ എന്ന സ്വപ്നം യാഥാർത്ഥ്യമായാൽ കേരളം കാണാൻ പോകുന്നത് ഭരണത്തുടർച്ചയേക്കാൾ വലിയൊരു അധികാര വടംവലിയായിരിക്കും. ഈ അതിപ്രതീക്ഷ യുഡിഎഫിനെ എവിടെ എത്തിക്കും എന്നതും, മുന്നണിക്കുള്ളിലെ ഐക്യത്തെ ഇത് എങ്ങനെയൊക്കെ ബാധിക്കും എന്നതും ഗൗരവകരമായി വിശകലനം ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്.
വി.ഡി. സതീശൻ മുന്നോട്ടുവെക്കുന്ന നൂറ് സീറ്റുകൾ എന്ന അവകാശവാദം രാഷ്ട്രീയമായി എത്രത്തോളം പ്രായോഗികമാണെന്നത് വലിയൊരു തർക്കവിഷയമാണ്. കഴിഞ്ഞ കാലങ്ങളിലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ചരിത്രം പരിശോധിച്ചാൽ, കേരളത്തിൽ ഭരണവിരുദ്ധ വികാരം ശക്തമാകുമ്പോൾ പോലും നൂറ് സീറ്റുകൾ എന്ന മാന്ത്രിക സംഖ്യ തൊടുക എന്നത് ഏതൊരു മുന്നണിക്കും വലിയ വെല്ലുവിളിയാണ്. ഭരണവിരുദ്ധ വോട്ടുകൾ ഏകീകരിക്കപ്പെട്ടാൽ പോലും ന്യൂനപക്ഷ-ഭൂരിപക്ഷ വോട്ടുകളുടെ വിഭജനം എങ്ങനെയാകുമെന്നത് വിജയികളുടെ എണ്ണത്തിൽ വലിയ മാറ്റമുണ്ടാക്കും. എന്നിരുന്നാലും, നൂറ് സീറ്റുകൾ ലഭിക്കുമെന്ന് ഉറച്ചു വിശ്വസിക്കുന്ന യുഡിഎഫ് നേതൃത്വം വരാനിരിക്കുന്ന മന്ത്രിസഭാ രൂപീകരണത്തെക്കുറിച്ച് ഇപ്പോൾ തന്നെ അനൗദ്യോഗിക ചർച്ചകൾ തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു. ഈ ചർച്ചകളാണ് മുന്നണിയിലെ ചെറുകക്ഷികളുടെ ചങ്കിടിപ്പ് കൂട്ടുന്നത്.
അധികാരത്തിന്റെ ചെങ്കോൽ കൈവരുമ്പോൾ സ്വാഭാവികമായും വലിയ കക്ഷികൾ ആധിപത്യം ഉറപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കും. നൂറ് സീറ്റുകൾ എന്ന ശക്തമായ ഭൂരിപക്ഷം ലഭിച്ചാൽ, സഭയിലെ അംഗബലത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ മന്ത്രിസ്ഥാനങ്ങൾ വിഭജിക്കപ്പെടും. ഇത്തരമൊരു സാഹചര്യത്തിൽ ഐക്യജനാധിപത്യ മുന്നണിയിലെ കരുത്തരായ കോൺഗ്രസ്, മുസ്ലിം ലീഗ്, കേരള കോൺഗ്രസ് ജോസഫ് വിഭാഗം എന്നിവർ സിംഹഭാഗം മന്ത്രിസ്ഥാനങ്ങളും കൈവശപ്പെടുത്തും. കോൺഗ്രസിനുള്ളിലെ ഗ്രൂപ്പ് സമവാക്യങ്ങൾ പരിഹരിക്കാൻ തന്നെ പത്തിലധികം മന്ത്രിസ്ഥാനങ്ങൾ അവർക്ക് മാറ്റിവെക്കേണ്ടി വരും. രണ്ടാം കക്ഷിയായ മുസ്ലിം ലീഗ് അഞ്ചോ ആറോ മന്ത്രിസ്ഥാനങ്ങൾക്കായി അവകാശവാദം ഉന്നയിക്കുമെന്നുറപ്പാണ്. കേരള കോൺഗ്രസ് ജോസഫ് വിഭാഗവും തങ്ങളുടെ പ്രാതിനിധ്യം ഉറപ്പിക്കാൻ സമ്മർദ്ദം ചെലുത്തും. ഇതോടെ ബാക്കി വരുന്ന ഒന്നോ രണ്ടോ മന്ത്രിസ്ഥാനങ്ങൾക്കായി മറ്റ് കക്ഷികൾ തമ്മിൽ കടുത്ത പോരാട്ടം നടത്തേണ്ടി വരും.
ഇവിടെയാണ് ആർഎസ്പി പോലെയുള്ള പാരമ്പര്യമുള്ള ചെറുകക്ഷികളുടെയും, പി.വി. അൻവറിനെപ്പോലെ തന്ത്രപരമായ പിന്തുണയുമായെത്തിയ സ്വതന്ത്ര ശക്തികളുടെയും പ്രസക്തി ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുന്നത്. കഴിഞ്ഞ ഏതാനും വർഷങ്ങളായി നിയമസഭയിൽ പ്രാതിനിധ്യമില്ലാതെയും അധികാരത്തിന് പുറത്തുനിന്നും യുഡിഎഫിനെ ശക്തിപ്പെടുത്തിയ ആർഎസ്പി ഇത്തവണ മന്ത്രിസ്ഥാനം കിട്ടാത്ത പക്ഷം വലിയ പൊട്ടിത്തെറികൾക്ക് തയ്യാറായേക്കാം. അതുപോലെ തന്നെ വടക്കൻ കേരളത്തിൽ വലിയ ചലനങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുമെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന പി.വി. അൻവർ വിഭാഗത്തെ ഭരണത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നതിനോട് കോൺഗ്രസിലെ ഒരു വിഭാഗത്തിന് ഇപ്പോഴേ വിയോജിപ്പുണ്ട്. നൂറ് സീറ്റുകൾ എന്ന സുരക്ഷിതമായ ഭൂരിപക്ഷം ലഭിച്ചാൽ, ഇത്തരം ചെറുകക്ഷികളെ അനുനയിപ്പിക്കാനോ പരിഗണിക്കാനോ കോൺഗ്രസ് നേതൃത്വം തയ്യാറായെന്നു വരില്ല. “ഞങ്ങൾ ഒറ്റയ്ക്ക് ഭരിക്കാൻ പ്രാപ്തരാണ്” എന്ന അഹങ്കാരം വലിയ കക്ഷികളിൽ പ്രകടമായാൽ അത് മുന്നണി മര്യാദകളുടെ ലംഘനമാകും.
മന്ത്രിസ്ഥാനങ്ങൾ കിട്ടാതെ വരുമ്പോൾ ഈ കക്ഷികൾ സ്വീകരിക്കുന്ന നിലപാട് യുഡിഎഫിന്റെ ഭാവി നിർണ്ണയിക്കും. തിരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രചാരണ വേളയിൽ കാണിച്ച ആവേശം ഭരണകാലത്ത് ഉണ്ടാകണമെന്നില്ല. ആർഎസ്പി പോലുള്ള കക്ഷികൾക്ക് മന്ത്രിസ്ഥാനം നിഷേധിക്കപ്പെട്ടാൽ അത് മുന്നണി വിടാനുള്ള കാരണമായി അവർ ഉയർത്തിക്കാട്ടിയേക്കാം. നിലവിൽ ഇടതുപക്ഷവുമായി അകന്നുനിൽക്കുന്ന പലരും യുഡിഎഫിലെ അവഗണന സഹിച്ചുകൊണ്ട് അവിടെ തുടരാൻ തയ്യാറായെന്നു വരില്ല. പി.വി. അൻവർ ഉയർത്തുന്ന രാഷ്ട്രീയ നിലപാടുകൾ കോൺഗ്രസിന്റെ പാരമ്പര്യ ശൈലിയുമായി ചേർന്നു പോകുന്നതല്ല എന്നതും ശ്രദ്ധേയമാണ്. ഭരണത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ ഇത്തരം സ്വരച്ചേർച്ചയില്ലായ്മകൾ പരസ്യമായ വാക്പോരിലേക്കും പഴിചാരലുകളിലേക്കും നയിക്കും. സോഷ്യൽ മീഡിയയിലൂടെയും വാർത്താസമ്മേളനങ്ങളിലൂടെയും നേതാക്കൾ പരസ്പരം കടന്നാക്രമിക്കുന്നത് യുഡിഎഫിന്റെ പ്രതിച്ഛായയെ വല്ലാതെ തകർക്കും.
കൂടാതെ, കോൺഗ്രസിനുള്ളിലെ അധികാര തർക്കങ്ങളും ഈ നൂറ് സീറ്റ് രാഷ്ട്രീയത്തെ വല്ലാതെ ഉലയ്ക്കും. വി.ഡി. സതീശൻ നയിച്ച തിരഞ്ഞെടുപ്പ് എന്ന നിലയിൽ അദ്ദേഹത്തിന് വലിയ മേൽക്കൈ ലഭിക്കുമെങ്കിലും, കെ. സുധാകരൻ, രമേശ് ചെന്നിത്തല തുടങ്ങിയ മുതിർന്ന നേതാക്കളുടെ അനുയായികളെ മന്ത്രിസഭയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നതിനെ ചൊല്ലി വലിയ തർക്കങ്ങൾ ഉടലെടുക്കും. നൂറ് സീറ്റ് കിട്ടിയാൽ അത് തന്റെ മാത്രം വിജയമാണെന്ന് സതീശൻ പക്ഷം അവകാശപ്പെടുന്നത് മറ്റുള്ളവരെ ചൊടിപ്പിക്കും. മുഖ്യമന്ത്രി പദവിയിലേക്കും പ്രധാനപ്പെട്ട വകുപ്പുകളിലേക്കും ഒന്നിലധികം അവകാശികൾ വരുന്നതോടെ മുന്നണിയിലെ ഐക്യം എന്നത് വെറും വാക്കായി മാറും. വലിയ കക്ഷികൾ തമ്മിലടിക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ ഇരകളാകുന്നത് എപ്പോഴും ചെറിയ കക്ഷികളായിരിക്കും. അവരെ കേൾക്കാനോ അവരുടെ പരാതികൾ പരിഹരിക്കാനോ ആരും തയ്യാറാകാത്ത സാഹചര്യം മുന്നണിയിൽ വലിയൊരു വിടവ് സൃഷ്ടിക്കും.
യുഡിഎഫ് ഇപ്പോൾ കാണുന്ന നൂറടി സ്വപ്നങ്ങൾ ഒരു പക്ഷേ അവർക്ക് തന്നെ വിനയാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. ഒരു മുന്നണി എന്ന നിലയിൽ എല്ലാവരെയും ഒരേപോലെ ചേർത്തുപിടിക്കാൻ സാധിക്കാത്ത പക്ഷം ഈ വലിയ വിജയം വെറുമൊരു ആഘോഷം മാത്രമായി ഒതുങ്ങും. അധികാരത്തിന്റെ വീതംവെപ്പിൽ നീതി പുലർത്താൻ കോൺഗ്രസിന് സാധിച്ചില്ലെങ്കിൽ, കേരളം കാണാൻ പോകുന്നത് സമാധാനപരമായ ഭരണകാലമായിരിക്കില്ല, മറിച്ച് ഗ്രൂപ്പ് പോരുകളുടെയും മുന്നണി കലഹങ്ങളുടെയും ഒരു പുതിയ അധ്യായമായിരിക്കും. ആർഎസ്പിയും അൻവറും അടക്കമുള്ളവർ ഭരണത്തിൽ നിന്ന് തഴയപ്പെടുമ്പോൾ അവർ ഉയർത്തുന്ന കലാപക്കൊടി യുഡിഎഫിന്റെ അടിത്തറ ഇളക്കാൻ പര്യാപ്തമാണ്. വോട്ടെണ്ണൽ കഴിയുന്നതോടെ തുടങ്ങാനിരിക്കുന്ന ഈ അധികാര നാടകങ്ങൾക്കായി കേരളക്കര ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുകയാണ്. ഭരണലബ്ധിയേക്കാൾ വലിയ വെല്ലുവിളി അത് കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നതിലാണ് എന്ന് നേതൃത്വം തിരിച്ചറിയുന്നിടത്താണ് യുഡിഎഫിന്റെ വിജയം.
