മലയാള കവിതാചരിത്രത്തിൽ ആടയാഭരണങ്ങളില്ലാത്ത ഭാഷകൊണ്ട് അത്ഭുതം സൃഷ്ടിച്ച കവിയാണ് ഒളപ്പമണ്ണ. അതിവൈകാരികതയുടെയും അതിശയകരമായ അലങ്കാരങ്ങളുടെയും അതിപ്രസരത്തിൽ കവിത മുങ്ങിനിന്ന ഒരു കാലത്താണ്, വെറും പച്ചവെള്ളത്തിന്റെ തെളിച്ചവും മധുരവുമുള്ള വരികളുമായി അദ്ദേഹം കടന്നുവന്നത്. ‘‘ദാഹത്താൽ മധുരിക്കുന്നിതിവിടെപ്പച്ചവെള്ളവും’’ എന്ന തിരിച്ചറിവാണ് ഒളപ്പമണ്ണക്കവിതയുടെ ആത്മാവ്. വിണ്ണിലെ ഗംഗയേക്കാൾ മണ്ണിലെ വീറിനെ സ്നേഹിച്ച അദ്ദേഹം, കവിതയെ പണ്ഡിതസദസ്സുകളുടെ ആഡംബരങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിച്ച് സാധാരണക്കാരന്റെ ജീവിതത്തോടും മണ്ണിനോടും ചേർത്തുനിർത്തി. കവിത കേവലം പദക്കസർത്തല്ലെന്നും മറിച്ച് അത് അനുഭവങ്ങളുടെ തീക്ഷ്ണതയാണെന്നും അദ്ദേഹം തന്റെ ഓരോ വരിയിലൂടെയും […]