ഇക്കുറി നിയമസഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ശ്രദ്ധേയമായ പ്രസ്താവനകളിലൊന്ന് രാഹുൽ ഗാന്ധിയുടേതായിരുന്നു. കേരളത്തിൽ ഒരു വനിതാ മുഖ്യമന്ത്രി ഉണ്ടാകുന്ന ദിവസം കാത്തിരിക്കുകയാണെന്ന് കോട്ടയത്തെ പ്രചാരണയോഗത്തിൽ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. എന്നാൽ കഴിഞ്ഞ ഏഴ് പതിറ്റാണ്ടുകളായി കോൺഗ്രസിന് കേരളത്തിൽ ഒരു വനിതാ മുഖ്യമന്ത്രി സ്ഥാനാർത്ഥിയെ പോലും ഉയർത്തിക്കാട്ടാനായിട്ടില്ലെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. കരുണാകരൻ, ആന്റണി, ഉമ്മൻചാണ്ടി, രമേശ് ചെന്നിത്തല, വി.ഡി സതീശൻ എന്നിവരോടൊപ്പം നിരത്താവുന്ന വനിതാ നേതാക്കളെ കോൺഗ്രസിന് ഇതുവരെ വളർത്തിയെടുക്കാനായിട്ടില്ല.
ലോക്സഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളിലും നിയമസഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളിലും വനിതാ പ്രതിനിധാനം വളരെ കുറവാണ്. കഴിഞ്ഞ ലോക്സഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ഒരു വനിതയ്ക്കു മാത്രമാണ് കോൺഗ്രസ് അവസരം നൽകിയതെങ്കിൽ, ഇത്തവണയും വളരെ കുറച്ച് സീറ്റുകളിലാണ് വനിതകൾക്ക് സ്ഥാനമൊരുക്കിയത്. സി.പി.എം, ബി.ജെ.പി പോലുള്ള പാർട്ടികളും സ്ത്രീപ്രാതിനിധ്യത്തിൽ വലിയ മുന്നേറ്റം കൈവരിച്ചിട്ടില്ല.
കേരളത്തിലെ വോട്ടർമാരിൽ സ്ത്രീകളുടെ എണ്ണം പുരുഷന്മാരേക്കാൾ കൂടുതലാണെങ്കിലും, സ്ഥാനാർത്ഥിത്വത്തിലും നിയമസഭാ സാന്നിധ്യത്തിലും അത് പ്രതിഫലിക്കുന്നില്ല. വിജയസാധ്യത കുറവുള്ള മണ്ഡലങ്ങളിലാണ് പലപ്പോഴും സ്ത്രീകൾക്ക് അവസരം ലഭിക്കുന്നതെന്ന വിമർശനവും നിലനിൽക്കുന്നു.
1987-ൽ കേരളത്തിന് ഒരു വനിതാ മുഖ്യമന്ത്രി ലഭിക്കാനുള്ള സാധ്യത ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും അത് യാഥാർത്ഥ്യമായില്ല. കെ.ആർ. ഗൗരിയമ്മ മുഖ്യമന്ത്രിയാകുമെന്നായിരുന്നു വിലയിരുത്തൽ, എന്നാൽ അവസാനം ഇ.കെ. നായനാർ ആ സ്ഥാനത്തെത്തി. ഭരണപരമായ കഴിവിലും നേതൃത്വത്തിലും മുന്നിട്ടുനിന്നിരുന്ന ഗൗരിയമ്മയ്ക്ക് അർഹിച്ച അംഗീകാരം ലഭിച്ചില്ലെന്ന വിമർശനം ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നു.
സ്ത്രീ ശാക്തീകരണത്തെ കുറിച്ച് എല്ലാ രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളും സംസാരിച്ചാലും, അതിനെ പ്രവർത്തനത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നതിൽ കുറവുണ്ട്. യോഗ്യതയുള്ള വനിതാ നേതാക്കളെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുവരാനുള്ള ആസൂത്രിത ശ്രമങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്. വെറും പ്രസ്താവനകളിലൂടെ മാത്രം വനിതാ മുഖ്യമന്ത്രിയെ കാണാനാവില്ല; ശക്തമായ രാഷ്ട്രീയ മനസ്സും പ്രവർത്തനവുമാണ് അതിനാവശ്യമായത്.
